güven!
adamı al aşağı eden
yılların sinsi sahibi
bir bölü bir oranda yansıyan
kanı candan ayıran…

ters çağrıldı oyuktan sonra gelecek olan
hiç aldatılmamış kadar masum organıyla
ve ışıklar tozu belli ederken koynundan sokulan hırsıyla
panikledi oyuk
sayıkladı çocuk
gelen komasıydı
küme dışı edilen bir anne
anne baba kümelerinin kesişiminde oluşan bir çocuk
komasıydı çığlığı
yankılandı zamana karışarak art arda
tasarlanan o gün ki şartları takiben “sol”den “la”ya bir sus payı idi.

eğlenceyle işim yok boşluk altın kadar değerli, altın uyku kadar değersiz.gidip görebileceğim bir insan yok daha doymuşum, deniz kadar açık göz altım kadar mormuşum.uykusuz uyandığım her gün telaşlarım daha fazla hesaplarım daha tutarsız açık hesaplara yukarı ok geride kalanlar kalmış öylece.ordan oraya soldan yukarı sağdan aşağı tüp bitti arkadaşım değiştirmek gerek.doldurmak gerek gereksiz anıları sibop aracılığıyla yakmak gerek kaşığı ısıtırken kaynatırken sütü eritirken şekeri içerken çorbayı çekerken burundan spreyi.sonra duş almalı yeni güne, sevişmeli bornozla iki saat yatağın içinde uyku almalı bedene.gözleri açıp ilk gördüğün kadında odaklanmalı.sabah ilk gördüğüm kadın artık annem olmamalı.gün olmalı gün saymalı 300 demeli 500 demeli 10 yıl demeli.bir ayakkabım var 10 yıl önce aldığım görsen 2 yıl önce aldığımdan daha yeni.bir tişört var 10 yıl önce aldığım duvarda asılı çerçevelettim.bir kadın var hiç tanışmadığım kalbi benden temiz beyni benden çok saçları ne renk anlamadım.gördüm desem yalan görmedim desem ayıp (e)derim kendime, kalbime.belli günleri var seçilmiş günleri pazar yok mesela.adı ne biliyorum adı umut.vereceğim kağıt parçasını okuyunca dolacak içi umut ben ise diyeceğim koşarak unut.

risk çok bir önceki paragrafın sondan bir önceki cümlesinde.o dikenler beni benden habersiz çeken dikenler her basamakta bir parçamı götürüyor ellerimden.ve aşka girecek olursak ellerin olmadan, ve hayata dönecek olursak ellerim olmadan ilerleyemem.eller ki bugün okuduğuma göre hayatın, dünya gerçeğinin en hacimli kavramıymış gizlenebildiğince.ve ve ve çok kullanıyorum bunu ama ve kaybetmişiz biz küçük ellerimizi.unutmuşuz dokunmayı tutmayı bırakmamayı.ben de aynı tespitler içindeyim.içindeydim.şimdi şu an öğrendiğimin garantisini veririm.dikenli de olsa pamuk da olsa karışımı da olsa bir şekilde ilerlemek gerekiyor.adım atmak çoğalmak gerekiyor.bir parmağın koptu mu ? geri dikmen ya da yenisini alman gerekiyor.sabrın tükendi mi doldurman gerekiyor.paran bitti mi çalışman gerekiyor.aşkın kaçtı mı araman gerekiyor.hedef oldun mu kaçman gerekiyor.yanlış mı yaptın ceza gerekiyor.hasta mı oldun ölmen gerekiyor.hayat 2+1′den çıkan şarkılar anlamı ise benim onları duyabilmem gerisi çürük meyve kabuğu az önce yediğim zehirlenmekten korkmadan…

risk çok bir önceki paragrafın son cümlesinde.ve risk yok bir önceki cümlemde.garip kokular, burun akıntısı, düşük samimi vokaller, gidip gelmeler, okumalar, uyumalar ve sarkmış meme kadar uzun yollar yatak odasından kabir azabına.kırmızı renk bol su bardağımda ve jelatini masa üzerinde duruyor ölüme gereçken bana araç olan keskin arkadaşın.dakikalar susmalı benim için ve ömür saati son çeyreğini bitirirken ölüm konulmalı gecenin adı…

çelişki doğmalı önceki paragraflardan sonra adı konmalı bu cümlede yalanın geçmiş olanın hikaye olanın.

olasılık problemlerde sorulduğu kadar kolay olsa keşke.bugün yanına gidemediğin bir kişinin aslında seni yanında isteyebileceği olasılığı ya da yer verdiğin o adamın yer vermeseydin seni öldürebileceği olasılığı.farkındayım popüler bir kelime olasılık kimine okuduğu kimine yaktığı kitabı hatırlatıyor -belki- ama her olasılığı olumsuz oldurunca da yapamıyor insan.

felaket güle oynaya indiğin o yokuşu çıkarken hissettiğin her şey küfrettiğin her yüz tükürdüğün her ağaç.nefret ağzıyla çektiğin o rahatlatıcı yalanlı sigara ilham perin zararlı sıvılar ve üstüne gerek duymadığın kadar boş kağıt verilmesi kaleme dönüşen parmakların yazdıklarını kablosuz bir şekilde iletebilen klavye.

sonra sonralar.yarın kalacağım arkadaşın sonrası dün kaldığım yatağın somyası ve kitapları çeken kütüphanenin sonrası.yenileri eklenince taşıyabilecek mi sorusu.sonra da olur.tam istediğin şekilde şekillenir hamur başkası açar sen arasına girersin.başkası kızarır sen özünle pişersin fırının içinde.sonra o da olur.sen kağıt olursun delgeç gelip deler seni.saç olursun şapka örter seni.kendince korur güneşten sense karanlıktan korktuğunla küsersin ona.sonra hepsi olur.savaştığın her an yaşanmamış, öptüğün hiçbir kız sevilmemiş, duyduğun herhangi bir müzik yapılmamış, o gün ordan çıkılmamış gibi.sonra herkes herkes olur.sonra herkes ölür.

kelime bulamazsın beynine saldırırsın saçmalamak bu yüzdendir.yok kadar var olabilseydim hayatında yoktan var etmiş olurduk sanırım.sen kadar temiz olabilseydim annen almazdı toz niyetine hayatımı.su kadar sıcak olabilseydim temizlerdim aramızdaki kiri.köpük kadar hafif dondurma kadar ferah ocak kadar yağlı boya kadar renkli cüzdan kadar içi boş olabilseydim sen şehrime akan lav olmazdın volkanlardan.

evrenler kadar karanlık ve bilinmiyoruz
çevrende bu özelliklerde ise klasik deyişle vay haline
suçsuzsan suçlu oluyorsun
düşündüğün dediğinden kopup gidiyor
ve sen anlamsızlık içinde yüzüyorsun
hal böyle iken kimsenin anlamayacağı dilde konuşmak da çözüm gibi
bana bize öyle geliyor
hümanist bir ceket mazoşist bir gömlek giyiyoruz
biraz süt biraz süt tozu katıyoruz
kat kat açılıyoruz
ve her katım(ız)da ayrı bir tat ayrı bir lezzet geliyor
kötü mü iyi mi bil(m)iyoruz
garip.

6′lı sehpa
ikiz yatak
cam tozu
sinek kaydı
falçata
müzik çalar
çalan müzik
çalan insan
ömür istifi
ölümden dönen
9. dolmuş
ekip arabası
kabak teker
aşınma
süre gelmek
zaman doldu
son saniye
0.4 salise
set sayısı
game over.