kabiliyet sorar insana hesabını
geçen gece yok ettiğin cevabın hiç mi yok hatrı
evet dersen yıkılır tüm birikim
giden sen olmak yerine sensiz bırakır her şeyi
indirdiğin filmler, eski kasetlerden aktardığın her şey
karşısına geçip baktığında ağlatır seni
geçmişe dönersin siyah beyaz renkte
alır kanatları altına boynundan tutar gagasıyla ve bırakmaz hiç
ölene kadar özlemin, nüksedene kadar geçmişin bırakmaz seni
alışmak herhangi bir olaydan ders çıkarmak değil
alışmak baktığında korkmadığın
bakmasan da orda olduğunu sandığın
karmaşa depremi damarlarımdan eksik olmuyor işte
yanıp sönen her şey bana seni hatırlatıyor
gelip gitmen aklıma geliyor
yorganın soğuk olduğunu bilmek
turuncu rengin yakışmadığı bir benle yastık altı oluyor
müzik yakışmıyor ruha gürültüye tapıyor gitgide
ve çocukluğumda oynamadığım kadar yerden yüksek oynuyorum şu an hayatımda
garip kelimeler çalıyorum gökyüzüne
belki tutar diye dua ediyorum gereksizliğe
belki gelirsin diye umut ediyorum en basit cümlelerle
her düzensiz hayatlarda olduğu gibi hep düzülen oluyorum
acımasız olursan kaybetmezsin yankısı
ömrümde duyduğum tüm yanlışların en doğrusu
en sempatiği bile olsan yakışmıyor diye
susmanın da bir bedeli var işte
zaman gidiyor sormadan
sorgulamadan yapışıyor üzerine istemediğin
son şansında farkediyorsun öteki gözünün görünmediğini
itiraz tek taraflıyken olmuyor tutmuyor maalesef
tanrı niye iki göz verdi sanıyoruz
sayıyoruz duyu organlarını
iki kulak iki burun deliği
iki göz iki dudak
iki el hatta iki dil
biri küçük biri büyük
imtihan ediyor bizi hayat
insan sesine en yakın enstruman keman gibi geliyor
çığlıklarıma benziyor
ve ölümü yavaşca vücuda beziyor
tek taraflıyken hiçbir şey olmuyor
olmuyor arkadaş, arkadaş bile olmuyor…