Fırat Akın

parçalanmış mendilimde buruk aşkın kokusu
ve iç çekmelerim gün sonrası rüzgarında unutulur
dur anlat deseler
derim bir yazar için tehlikedir mutluluk
kadeh kadeh içse bile gülecektir usludur…

evet farkın acıma yanarken kanımdan oluşan
farkım evet bucaksız bilmezsen iyi
merak etmiş dün gelen
beklemiş ışıklarda düşünmüş gizemi
piyanoya basan elleri ve titreşimleri
titremişleri gitmemişleri çok sevecek kadar hiç sevmedim
seveceğim pes ettiğim sigaraya
denemek değil gelecek ol diye karanlığa
sileceğim dinmemişleri geleceği etkileyişleri
yerine geçecek çeşitleri yok edeceğim telafisizce…

dur, yarın dün olduğunda ettim bile.
zaman tükenirken çizgi çizgi
tozunda varken hala çokluk
can izin veriyorken nefese
üfledim
önce ismini çizip, kenarlarını üfledim…

ve şimdi çizikler ama alındaki çizikler
kötü bakarken çatarken değil
güler yüz kaşlarıyla
süzen göz kaşlarıyla
vatana millete hayırlı olan ölüm için
sakallarıma ak ellerine yaş düştü diye
süt içip ölme vakti
süz içimden çıkar ben
biz olma vakti.

rimel akmış bacaklarına
çarpık yürüme yeter artık
kaldırımdan değil beni
yağmuru ve şehri terk et
ipleri asılı balkonumda
önle arka dolu çeker
benim en sevdiğim oyun
el ve ayak yoksa gerçek
itiraz yordamında
panikle yaşar fakir abi
gece sigarası tükenir de
yaşanır sinir harbi
varsın dandik tütün olsun
çek deyince çeker ciğer
korkuları kavurunca
çatır çatır yandı siper
neden böyle çabaları
var insanların anlamak güç
şekilden şekile
inceden zehire gider gibi
sanki beni sever gibi
hayır damarım yok sana
yeşilim yok sivri ucuna
bulamadan öldür beni
ihtiyaçlarında ilaç yok
çare yılanın ağzında
ne aşk var ne mutluluk
çoban adı karşı yolda
bakır kalaylı bardak
hayat denilen alaylı
epey vakit var tartış
ve tümce çim biçme makinası
bağlantı yok köprüleri
kısa çaput çekiliyor
fakat gerçek kaldırımda
kaldırımdan değil beni
yağmuru ve şehri terk et

sığıntıdan doğdu küçük karamsar
diğer adı anahtarı olmayan adam
mezardaki kadınla beraber
masa başı mermerin tam ortası
bardağı var önünde ama hiç içemiyor kadın
ortamı şöyle bir yokladım
kağıt benim çilem olmuş
ektiğim her şey çürük
farkında sesimin farkında tonumun
ve almış kokusunu en sevdiği alkolün
gözlerini açtın şimdi
ta o gün gözlerimi açtığın gibi
burnuyla koklardı göz altlarımdaki geçmişi
öperdi sonra gülerdi mis gibi
ve yerdim onu dudaklarından
en beğendiğim en mübareğim
masa başı mermerin tam ortası
bardağı var önünde ama hiç içemiyor kadın
ortamı şöyle bir yokladım
kazma kürek toprağı solladım
kemiklerini öpüp koynumda sakladım
yatak odamda tam yanımda mezardaki kadın.

ah karşı kapıda bekleyen
gülüyorsun kırmızı ayaklarınla
o kadar yanmış askılı izlerin
ve topuğundan gelen ses kulakta
hiç mi sormadılar peşindeki kim
başucunda saat gibi bekleyen kim
sormamışlar
tavrın hatrımı soracak kadar değil devamını oku…

soluk bir adam
hep aradağının tam tersinde soluklanan
halbuki onun adı sigara dumanından
akciğerden önce kalbe zararlı
soluk bir adam
hep aradığını bulunca kaybolan
hepsi hepsi yanında durup oturan
kızıl siyahı gözleri beyne zararlı
soluk bir adam
söyleyecekleri dişlerine takılan
belli unuttuğu her sabah fırçalayışından
biraz korktuğundan çok aşık olduğundan
soluk bir adam
güneş sabahı bira alıp kalkar masadan
yudum çürütür hücreleri gözlerin ardından
şaşkınlık içinde bakakalacağın o anda
ölür gider korku dolu sevgisinden o garip soluk adam

p.s. soluk bir adam soğuk biradan