Fırat Akın » Kısa Kısa

başım çok ağrıyor anne

Fırat Akın — Mon, 30 May 2011 17:15:21 +0000

postersiz bir akşamdı. telefon bekliyordum ondan. çaldı. açtım. “oğlum” dedi. “başım çok ağrıyor anne, ilaçların yerini bulamıyorum ve hiçbir notun gözüme ilişmiyor şu an.” dedim. nasıl uyuduğumu ben de hatırlamıyorum. yanımda biri var mıydı ? o bardak, onun o garip kalp kulplu bardağı neden baş ucumdaydı ? uyanmamla bu soruları oluşturmam arasında milisaniyeler geçiyordu. ağlamamla uyanmamın hiçbir bağlantısı yoktu. uyurken de ağlıyordum. uyurken de seviyordum ben onu. o, her gün giydiğim gömlekten, kilidi olmayan kapımdan, 3 yıldır kayıp olan uğurlu anahtarlığımdan, çocukluğumdan beri sakladığım mavi desenli tişörtümden, şimdiye kadar dinlediğim bütün şarkılardan daha değerliydi. o, sandalın arkasında beni bekliyor şimdi. altı delik iki karton bardak, bir küçük rakı ve kan salatası.

anneme benzeyen bir kız

Fırat Akın — Thu, 26 May 2011 21:54:37 +0000

korkusundan durdu zamanım
yok olan her şey kadar olağanım
ve kaykayın da bunda payı var
ışık kadar imkansızım
ışık kadar kararsızım
bağlılıktan aday son sürat adımlarım
tartmasınlar aynayı
içinde binlerce ben ve bir o kadar da kararsızım.

hırkanı bile özledim

Fırat Akın — Mon, 09 May 2011 20:24:11 +0000

en ufak sapma olmaz güneşte
açar nazlı nazlı
batar güle güle
şimdi nerde deniz yeli
şimdi gökyüzünde kalıntıların
kokuların kulağımda ilk defa
tertemiz gülüşlerinle yıkandım bu gece
işlerimi bitirince oturup seni düşündüm
ördüm üstüme saçlarından narin ve ince
hırkanı bile özledim.

son gecesindeydi

Fırat Akın — Sun, 06 Mar 2011 01:40:43 +0000

son gecesindeydi sarhoşluğun kadehlerinde hapsolan her şeyin tartışmak yerine kaldırılan dolaplara gerçeğin adını almak ağzına hiç yakışmayan kadın kadar uzaktı belleğin denilen asalet gereksizliği sorgulanmamıştı hiç daha ve önce sen ulayan gecelerin tam ortasında kalabalık sayılabilecek bir karanlığın ortasında bekleyen tükenmişlik içinde aldırış ararken kendin için tavırlarına gereksiz bir yük binmişti atın dört nalı sarmıştı etrafını bahçenin kokusu güzeldi uzaktan bakma öyle işte sabırsızlığıma dayanmak aşıladım tuttu beni yolculuk yaka kartım kadar asılı kalmadı hiç boynumda yükü vardı lam üzerinde hayatın uykulu anlarından kalma bu gece yanımdan uzakta durma öyle işte parasızlığıma say az oluşunu içkinin ne önemi var her halde kaçırıyorsam seni elimde olmadan son gecesindeyi.

:)

Fırat Akın — Sun, 06 Feb 2011 23:05:02 +0000

çantasından çıkardı çakmağıyla birlikte
ve ağzına götürdü
o bembeyaz dudaklarına
o an
o sigara
bacakları kadar uzun
gözleri gibi hiç bitmeyecek gibiydi
sonuna kadar izledim seni
sorana kadar bekledim
ne var demeni istedim
ne varsa alıp gitin

başlığa gerek duymadım olsun diye de yazmadım ama oldu çünkü gerekli

Fırat Akın — Thu, 16 Dec 2010 22:36:47 +0000

gözlerimi yumuyorum
açma çabalarım sanırım senin elinde
farkına varmamız gerek insan olduğumuzun ve arzuların -o arzuları-gerçekleştirmekle aynı yolda belli bir oranla ilerlediğinden
evet yolların eğimi bu dün ya da şu dünden kaynaklanabilir
ama yolların getirdikleri ile götürdükleri aynı
bir araba, bir adam, bir zen
kapı zili gibi tekrarlanarak yayılan bir ses
uyaaaaaaann uyannnnn uyaaannnnn
açma çabalarım artık benim
gözlerimi açıyorum ve yolun sonunda birikimli olarak arzularımdan vazgeçiyorum
farkına varmamız gerek gerçek insan olduğumuzun
çünkü gerekli gerçek insan olgusu.

oturdum 2

Fırat Akın — Mon, 29 Nov 2010 23:41:13 +0000

oturdum
konuştu durmadan
sus dedim
susmam
çıktım kapıdan dışarı
susmadı gitti
diyafondan nereye
susmadın hiç.

oturdum 1

Fırat Akın — Sun, 28 Nov 2010 20:49:43 +0000

oturdum
başladı ağlamaya
söyledim nereye
söyledi hiç
kalktım duş almak için
dedi nereye
dedim hiç.

filistinaskısı

Fırat Akın — Tue, 16 Nov 2010 18:29:23 +0000

13 mart da doğdum
kabin kadar bir kabinin içinde kalbimin kalp olması için bekledik
yarın güneş doğacak dediler adımı bulut koyduk
yok olan her şeyi ben geri getirecekmişim güya
neyse ayaklarım yokmuş içerde kalmış
dünyamın merkezinde ya da tanrının ellerinden kaymış
doktorlar dikmiş öğütleyerek yürüyemez sadece görüntü
of çıldırmak üzereydim konuşacağım diye
zaman sızlanınca büyürken zamansız oldu her şey
yerin 4 katı alttan 3 katı üstten benim için
ve sorgu yatak odamda vardı sürekli iyi misin
iyiyim sorduğunuz için sağolun
bir az kalır dengesizliğimi derecelendirirken
skala 1 ile 10 arasındaysa ben 9. derecede biraz dengesizim
ayagım yok bundan öte dengesizlik mi mevcut
tüm arkadaşlarım koşup yürürken ben oturuyorum
bu mu dengesi doruklara çıkartılanın
yok olsun öyle dememeliyim
neyse ben 13 mart da doğdum
23 mart da öleceğim
boşluk vermeden
22martgünündenselamlarkendime20günbiçtimbufilistinaskısında.

köpekler

Fırat Akın — Fri, 22 Oct 2010 18:17:45 +0000

ağır geliyor sanki yokluğunu hiç çekmemişim gibi
yol kenarlarındandım ben
çöl satandım yağmurun bol olduğu topraklara
sol anahtarıydım sana benzeyen her dizenin
ama zor olandı hep karşılaştığım
kaçtığım köpeklere hibe edebileceğim tek fiildi düşünmek
ve bir tek de onlar anlıyordu bunu ki peşimdelerdi
sakindim hep
tersine de hiç uymazdım yanıma gelirdi kaçardım
kirli hissederdim kendimi gürültünün gülüşün yanında
ama köpekler bir yere kadar kovalıyor!
insan yaşarken ölü gibi
öldü demek gibi
fikir ölmüyor
köpekler bilfiil kovalıyor.