“we can’t ever really know what’s going on.”

Tebeşir tozu yutmuş gibiyim, hafif ateşim var ama alnımdan ya da koynumdan ölçemezsin.Boğazımdan yuvarlanarak karaciğerimden kana karışarak devam etmelisin.İşte orda çok şiddetli atmaktaysam bilesin ki yanmaktayım da.

Artık gönül gözü mü der insanlar öğün çalış mı karar veremiyorum.İnsan mıyız o da ayrı mesele tabi ? Bir akıldır eskimiş ama çok hızlı metromuzla dönmeyelim o yokuşu çıkmayalım dedik 1.5 saatimiz halk otobüsünde dur kalkla geçti.İçimden dedim ulan tek lüksümüz metromuz yaşasın okulumuz Ankara’da yolcuyuz.Biraz gittik ilerice dönüyoruz bir daha dönüyoruz Kızılay’a batısından(bence götünden) girdik.Maltepe’nin meşhur pavyonları dizili.Dizinin en taşaklısı da 06 Pavyon ışıklı mı ışıklı mental anlamda boş konu bel altı olduğunda ise libidik.Kulaklarıma “Eskiden öyle değildi oralar.(by’my father)” nüktelendi sanki.Neyse nükteler kavursun bizi.İlerliyoruz Demirtepe durağında durduk.Belediyemizin sattığı reklam alanlarından bir tanesi gözüme takıldı.Mudo Concept’de büyük indirim.4 ayaklı bir sandelye deri gibi gözüküyordu tam bilmiyorum anlamam ama yine içimden dedim keşke 3 ayaklı olsaymış da konseptliği ortaya çıksaymış.Fiyatından bahsetmiyorum, tebeşir tozu yutmuş gibiyim hafif ateşim çıkıyor.İnsanlar ordan geçip yorgun argın evine gidiyor 65′i oturarak 200′ü ayakta 500′ü durakta.Ve zevktir insanlar o reklam alanlarını pek seviyor yarı uyur yarı cin, çift kaş tek göz reklamlara bakıyor.Anlarım fantazi derecesinde indirimler ilgi çekebilir onlara -inanmam da ben yine iyi indirirler insanların alım güçlerine oranla- bakarlar.Ha unutmadan yeni neşemiz 3B reklamlarımız var inekler havada uçuyor tozu savruluyor kanatlanırken Uzun Göl akıyor arkada.Hoş.Yani onlara bakarlar tamam anlarım ama bu sefer ki başka birşeydi.Bu sefer ki ekmek çalan çocuğa bürünmekti ya da biraz caniyse bu sefer ki “Cem Garipoğlu”culuğu benimsemekti.İnsanı rayından çıkaran, çizdiği 360′ı teğet falan değil delip geçen birşeydi.Onu alamayacağıma değil tepkim onu alamayacağını bilip de bakana da değil o reklamı ışıklı bölmenin arasına koyan adama da değil o reklamı bastırabilen o reklamdaki indirimden öte o fiyatı o eşyaya paha olarak biçen adama üst düzey yöneticisine zihnine saygıyla.Ama be abicim haksız ve kıt düşünüyor olabilirim ama senin alıcın orda değil senin alıcın senin 360′ının içinde.
Mudo Concept büyük indirim.495 değil 395 TL.Ama yine de sen öğün çalış bence.

Soğuk bir ikramiye hayatımda okulda öldürdüğüm zamanlar ya da geleceğin kaidesi dudak ısırtmamak için.Alıştığınız iyilikler ve kötülükler vardır.Sapına kadar saplarsınız 26 delik açarsınız hastaneye yetiştiğinizde ölüm haberi verilir.Hikmet aramak bu hikayede 1 lira verip selpağını istemediğin sokak çocuğunun sana ettiği küfür kadar değerlidir.Niye ? Eğitilen çoğu zaman farkında olmaz öğretimin, umrunda olmaz onun halbuki “record” devam eder.Kaset bittiğinde başa sarıp dinlemeye başladığında pişmanlık uğultuları duyulur.İşte bu yüzden tanrının adaletidir(!) hastaneye yetiştiğinde ölmesi, bu yüzdendir okulda öldürdüğüm zamanın soğuk bir ikramiye oluşu.

Kazanımlar gerçeklerle insanın kesiştiği noktadır.Orijindir.Bir dönüm noktasıdır fakülte.Bir kavşaktır direksiyon dersinde.Bir ağızdır diksiyon dersinde.Değişken ve çok açılı bir sistemdir.Ve sen fakülte kışın çok soğuk sağlı sollu rüzgarlara sahip, yazın bol arılı morlu kırmızılı bir melteme benziyorsun.