Fırat Akın

ertesinin boşluğunda terazideyken dengesizliğim,
göklerde kartal gibiydim, kanatlarımdan vuruldum, mor çiçekli dal gibiydiin, bahar vaktinde kırıldın…diyor bu aralar işitme organıma volkan konak
içip koklamak ucundan hayatı tat vermese de böyle bir günde,
yar olmadı bana deli, her günüm bir başka  zehir, mapushanelerde demiir, parmaklıklara sarıldım…diyor bu aralar işitme organıma volkan konak

ömrü değil güzellikte -ararım- zehirli çiçeklerde..vay bulana