son damlası rakının
son sigara paketteki
son düğüm bu attığım
geriye bak-ma göremezsin
söküp aldım oralardan
yaktım bir kutu kibritle
heba oldu senin için
içine bak-ma korkarsın
duyuyorum uzaklardan
yanlış çıkarımlar onlar
kanatları yoksa düşerler
gözlerinle gör-me ağlarsın
yoruldum koştum dün yine
kan aktı gördüğüm semte
gölgeni ben ile görmüşler
bence inan-ma gülersin
ayrılmak iyiyle doğru orantı
gerçekse bilinmeyen tek gerçek
düşmez bunu irdelemek
gidince incele-me düşersin
zor olmasa gerek anlamak
kabul ediyorum hiyerarşi
ama böyle olmamalı amalar
cebine koy-ma yırtarsın
ağaçlara bak eriyor
sebepleri sadece doğa
oluruna bırak içini
doğal ol-ma çatırdarsın
hiç aldırış etmiyor
kendisi gitmede en iyisi
ses soluk kesme vakti
yüzüme bak-ma ölürsün
dik yokuş tırmanmak
zor hayat koşulu
telafimi asla
aslı ara-ma burdasın
.
.
.
insan kalabalığın içinde küçücük bir nokta
fazlası kendine eksiği göze batan
harikulade görüntüler bunlar
çamura bulanmış içinde kaygılarla dolu
gelecek geçmişin talebesi
hoca bi siktir git diyor içinden
neyim var ki elimde bana öğretiyorsun
başkasının hakkını ötekine vermeyi
ölüm var ölüm
o da geleceğin talebesi
ölüm geleceğin getireceği
korkmayan da var korkan olduğu kadar
ne işe yarar
hiçbir şeyin faydası yok  bu sebepsizliğe
su kadar bol zaman
sonradan farkına varıyorsun akıp geçtiğini
niye mi
unutuyorsun siliyorsun boşlukları
boşluk gereksiz bir dönem
itiraz ediyor geçerken oysaki
ben de varım banada zaman ayır diyor
sebepsizlik
maskelerle sesini kıstığım en büyük sorun
arayıp bulduğumu sandığımda eskiyor
bol geliyor yüzüme ve düşüyor
beraberinde etkileri dengemi sarsan
yenisini bulana dek sarhoş ol diyor
çok canım sıkılıyor
tekrarlanmaktan
başa dönmekten
yaşa(n)maktan
itiraz ediyorum gözlerim kapanıyor
yüksek sesle bağırıyor
aç gözlerini diyor
bugüne kadar kalabilen özüne dön
herkesten sakladığın öbür yüzüne.